Całościowe podejście do zdrowia człowieka przy problemach układu mięśniowo-szkieletowego i zespołach mięśniowo-powięziowych (bólach mięśni) nie może ignorować znaczenia zbilansowanego odżywiania.

Narządy wewnętrzne są powiązane z kręgosłupem poprzez autonomiczny układ nerwowy i istnieje zależność dwukierunkowa: zarówno wpływ kręgosłupa na narządy, jak i wpływ narządów wewnętrznych na kręgosłup. Istnieje również związek między narządami wewnętrznymi a mięśniami z nimi powiązanymi. Przy zaburzeniach w pracy niektórych narządów pojawia się dysbalans mięśniowy, przy zaburzeniach motoryki narządów wewnętrznych dochodzi do skręcenia miednicy i powstaje dysbalans przepon, do którego ciało jest zmuszone się dostosować. W takiej sytuacji dysbalansu mięśniowego, skręcenia miednicy i asymetrycznego skurczu przepon wykonywanie codziennych obciążeń prowadzi do gwałtownego przeciążenia określonych mięśni oraz nadmiernego obciążenia niektórych więzadeł i stawów, co w konsekwencji jest katastrofalne dla układu mięśniowo-szkieletowego.

Przykład: przy zaburzeniach jelit i dysfunkcji nerek wykonywanie zwykłej pracy fizycznej może doprowadzić do przeciążenia jednego z mięśni czworobocznych lędźwi oraz mięśnia biodrowo-lędźwiowego, skręcenia kości krzyżowej i kości biodrowych. W rezultacie pojawi się odruchowe napięcie mięśni, nadmierne obciążenie odcinka lędźwiowo-krzyżowego oraz możliwa transformacja istniejącej protruzji krążka międzykręgowego w ekstruzję (przepuklinę). Tę sytuację oczywiście można korygować metodami osteopatii, jednak jeśli nie uwzględni się i nie usunie zaburzeń w odżywianiu — efekt będzie tymczasowy.

Istnieją różne podejścia w dietetyce i dietoterapii. Dobrze sprawdziły się: podejście diety rozdzielnej, dietoterapia medycyny tybetańskiej, żywienie według systemu 5 elementów w medycynie chińskiej, podejście empiryczne oraz zalecenia osteopatii. Można również, na podstawie reakcji organizmu na dany produkt — poprzez zmiany w przewodzeniu rytmu czaszkowo-krzyżowego lub poprzez testowanie mięśniowe — dobrać indywidualną dietę dla konkretnej osoby.

Ogólne zalecenia dotyczące zbilansowanego odżywiania, oparte na różnych podejściach, również mogą okazać się pomocne.

Ogólne zalecenia na podstawie doświadczenia empirycznego doktora osteopatii Jean-Pierre’a Barrala:

Przy zaburzeniach wątroby — zminimalizować spożycie alkoholu, unikać alkoholu wieczorem, powstrzymać się od zimnych napojów po południu, zwiększyć przyjmowanie płynów pomiędzy posiłkami w postaci wywarów. Po leczeniu osteopatycznym korzystne jest picie soku z cytryny lub grejpfruta (rozcieńczonego wodą) przed śniadaniem przez 10 dni. Unikać kawy w drugiej połowie dnia. Karczochy i gorzkie sałaty są dobrymi stymulatorami pracy wątroby i dróg żółciowych. Zminimalizować spożycie czekolady i białego wina.

Przy gastroptozie (obniżeniu żołądka) należy jeść powoli, aby uniknąć szybkiego wypełnienia żołądka. Należy pić napoje ciepłe i lekko słodkie oraz unikać zimnych napojów, zwłaszcza po południu. Przed kolacją warto wykonać kilka skłonów i skupić się na oddychaniu przeponowym.

Przy dysfunkcji jelita grubego — zminimalizować spożycie posiłków wieczorem i w nocy, ograniczyć tłuszcze, mięso, produkty mączne i cukier. Zwiększyć w diecie produkty bogate w długie włókna (por, szpinak, seler, burak biały itd.). Włączyć do diety oliwę z oliwek i sok z cytryny.

Przy dysfunkcji nerek — wykonywać skłony tułowia na czczo przed posiłkiem. Zwiększyć spożycie płynów, włączyć do diety sok z cytryny rozcieńczony wodą.

Tabela kompatybilności produktów według zasad diety rozdzielnej w zachodniej dietetyce: