Osteopatia strukturalna – charakteryzuje się pracą z układem mięśniowo-szkieletowym: kośćmi, mięśniami, więzadłami, powięziami.
Z punktu widzenia osteopatii, patologia to ograniczenie ruchu w stawach lub tkankach ciała. Ten kierunek usuwa ograniczenia ruchu w stawach, przywraca elastyczność tkanek, normalizuje napięcie mięśni, harmonizuje napięcie powięzi. Metoda jest bardzo skuteczna przy zaburzeniach postawy, bólach szyi, pleców i stawów; zwiększa odporność organizmu i jego odporność na stres. Istnieją bezpośrednie techniki manipulacyjne (trust, techniki impulsowe), techniki artykulacyjne, techniki energii mięśniowej, uwalnianie mięśniowo-powięziowe, recoil, pośrednie techniki funkcjonalne, balansowanie napięć więzadłowych, strain-counterstrain, ortobionomia.
